Lieve allemaal,
Er is al een poos niet veel meer op mijn blog verschenen. Dat komt voornamelijk omdat er niet veel nieuws te melden is. Ik ben weer deels aan het werk, op het moment van schrijven 3 halve dagen per week. Verder blijft het doseren met de energie, dat blijft nog een dingetje. Ik ben goed hersteld van de operatie van het opheffen van mijn stoma, de buik begint er steeds meer aan te wennen dat ik het zelf weer moet doen.
Voorlopig verwacht ik dat het weer een poos stil blijft op het blog. In februari moet ik weer terugkomen bij de arts. Ik zal dan rond die tijd wel weer een aantal berichten plaatsen.
Mocht je het leuk vinden om me een mailtje (j.looijenga[at]gmail.com) te sturen of een keer op de koffie te komen? Altijd gezellig!
Omdat ik sinds kort ook op Facebook zit, kom ik nog wel eens weer in contact met mensen die het een en ander gemist hebben. Daarom nog even een korte samenvatting in vogelvlucht (is dat een pleonasme?)
Eind juni 2014 kreeg ik te horen dat ik endeldarmkanker had, wat fors uitgezaaid was naar de lever. De eerste berichten waren zo ernstig dat men er aan twijfelde of er wel wat aan gedaan kon worden. Gelukkig heeft mijn arts alles op alles gezet om de beste mensen uit mijn eigen ziekenhuis in mijn behandelteam te krijgen. Een halve week na de eerste diagnose lag er al een behandelplan op tafel met als doel om me beter te maken! Dat was een hele opluchting na het slechte eerste bericht en ook het lichtpuntje waar we ons aan vast hebben gehouden.
Half juli ben ik begonnen met chemo- en immunotherapie. Dat was zwaar, vervelend, intensief maar goed te doen. Met dank aan de onvoorwaardelijke steun van het thuisfront. Eind september 2014 was ik klaar met de chemotherapie en moest aansterken voor de operaties. Ik ben twee keer aan mijn lever geopereerd, een keer in november 2014 en een keer in januari 2015. Bij de eerste operatie heb ik ook een stoma gekregen, omdat ik toen aan mijn darm geopereerd ben. Bij de tweede operatie in januari hebben ze het grootste deel van mijn lever afgezet, omdat dat vol zat met uitzaaiingen. Nadat ik hersteld was van de operaties, kwam ik maart 2015 terug bij de oncoloog. In principe was alles goed geopereerd en zat er geen kanker meer in mijn lijf. Een hele opluchting, maar ik had zelf niet het gevoel dat het allemaal al klaar was. Dus in overleg met de oncoloog ben ik in maart 2015 weer aan een chemokuur begonnen. Ook dit was pittig, maar beter dan de eerste, alhoewel het dezelfde kuur was. Eind mei was ik klaar en kon het aansterken beginnen. Ik merkte al snel dat de laatste chemo veel kapotgemaakt had. Vooral qua conditie enzo. Dus deze zomer ben ik begonnen bij de fysio, om me weer lekker in shape te krijgen. Ook begin ik binnenkort met een psychologisch traject om al het leed een plaats te kunnen geven. Inmiddels is het stoma opgeheven en kan ik weer lekker naar de 'doos'.
Natuurlijk fantastisch dat het zo afgelopen is, wie had dat een dik jaar geleden kunnen denken? Ik wil iedereen dan ook heel erg bedanken voor de kaartjes, de steun de bezoekjes en alle andere zaken die jullie voor ons gedaan hebben. Ook wil ik het hele team van het Radboudumc een hele dikke veer in de #$%@ steken voor alles wat ze voor ons gedaan hebben!
Er is al een poos niet veel meer op mijn blog verschenen. Dat komt voornamelijk omdat er niet veel nieuws te melden is. Ik ben weer deels aan het werk, op het moment van schrijven 3 halve dagen per week. Verder blijft het doseren met de energie, dat blijft nog een dingetje. Ik ben goed hersteld van de operatie van het opheffen van mijn stoma, de buik begint er steeds meer aan te wennen dat ik het zelf weer moet doen.
Voorlopig verwacht ik dat het weer een poos stil blijft op het blog. In februari moet ik weer terugkomen bij de arts. Ik zal dan rond die tijd wel weer een aantal berichten plaatsen.
Mocht je het leuk vinden om me een mailtje (j.looijenga[at]gmail.com) te sturen of een keer op de koffie te komen? Altijd gezellig!
Omdat ik sinds kort ook op Facebook zit, kom ik nog wel eens weer in contact met mensen die het een en ander gemist hebben. Daarom nog even een korte samenvatting in vogelvlucht (is dat een pleonasme?)
Eind juni 2014 kreeg ik te horen dat ik endeldarmkanker had, wat fors uitgezaaid was naar de lever. De eerste berichten waren zo ernstig dat men er aan twijfelde of er wel wat aan gedaan kon worden. Gelukkig heeft mijn arts alles op alles gezet om de beste mensen uit mijn eigen ziekenhuis in mijn behandelteam te krijgen. Een halve week na de eerste diagnose lag er al een behandelplan op tafel met als doel om me beter te maken! Dat was een hele opluchting na het slechte eerste bericht en ook het lichtpuntje waar we ons aan vast hebben gehouden.
Half juli ben ik begonnen met chemo- en immunotherapie. Dat was zwaar, vervelend, intensief maar goed te doen. Met dank aan de onvoorwaardelijke steun van het thuisfront. Eind september 2014 was ik klaar met de chemotherapie en moest aansterken voor de operaties. Ik ben twee keer aan mijn lever geopereerd, een keer in november 2014 en een keer in januari 2015. Bij de eerste operatie heb ik ook een stoma gekregen, omdat ik toen aan mijn darm geopereerd ben. Bij de tweede operatie in januari hebben ze het grootste deel van mijn lever afgezet, omdat dat vol zat met uitzaaiingen. Nadat ik hersteld was van de operaties, kwam ik maart 2015 terug bij de oncoloog. In principe was alles goed geopereerd en zat er geen kanker meer in mijn lijf. Een hele opluchting, maar ik had zelf niet het gevoel dat het allemaal al klaar was. Dus in overleg met de oncoloog ben ik in maart 2015 weer aan een chemokuur begonnen. Ook dit was pittig, maar beter dan de eerste, alhoewel het dezelfde kuur was. Eind mei was ik klaar en kon het aansterken beginnen. Ik merkte al snel dat de laatste chemo veel kapotgemaakt had. Vooral qua conditie enzo. Dus deze zomer ben ik begonnen bij de fysio, om me weer lekker in shape te krijgen. Ook begin ik binnenkort met een psychologisch traject om al het leed een plaats te kunnen geven. Inmiddels is het stoma opgeheven en kan ik weer lekker naar de 'doos'.
Natuurlijk fantastisch dat het zo afgelopen is, wie had dat een dik jaar geleden kunnen denken? Ik wil iedereen dan ook heel erg bedanken voor de kaartjes, de steun de bezoekjes en alle andere zaken die jullie voor ons gedaan hebben. Ook wil ik het hele team van het Radboudumc een hele dikke veer in de #$%@ steken voor alles wat ze voor ons gedaan hebben!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten