Vandaag zijn we bij de arts geweest voor de uitslag van de gentypering en een gesprek over het komende traject.
De uitslag van de gentypering is positief, dit houdt in dat deze gevoelig is voor een behandeling met immunotherapie. Eigenlijk krijg ik dus een gecombineerde behandeling, met chemo en met immunotherapie. Een beetje zwaarder is het wel, maar het zorgt ervoor dat de behandelingen elkaar helpen waardoor er sneller verbetering op zou kunnen treden.
Na 3 kuren gaan ze de CT scan herhalen om te evalueren of de behandeling aanslaat. Als het te goed aanslaat zijn we eigenlijk niet zo blij, omdat de chirurg dan niet meer weet waar ie moet opereren. Het is dus hopen op een goede reactie op de therapie, na evaluatie wordt ook bepaald hoeveel kuren ik moet hebben.
Uiteraard wordt deze scan en met name het wachten op de uitslag heel spannend.
Na het gesprek met de arts moesten we naar de afdeling waar ik voorbereid werd voor het plaatsen van de PICC lijn. Die voorbereiding bestond uit het uittrekken van de kleding en een OK jasje aandoen. Ik keek nogal op tegen het plaasten van de lijn, dus ik lach hier als een boer met kiespijn:
 |
| Een boer met kiespijn |
Uiteindelijk naar de angio voor het plaatsen van lijn. Dat stelde helemaal niet zoveel voor en was zo gepiept. Na een dik half uur was ik al weer terug. Op de afdeling moest ik nog een uurtje blijven liggen om te checken of ik niet leegbloedde. Gelukkig was dit niet het geval en mocht ik na een uurtje naar huis.
Ik ben blij dat het allemaal wel goed gegaan is vandaag, maar heb toch ook wel gehoord dat ik best wel last ga krijgen van bijwerkingen. Naar verwachting gaat mijn haar toch uitvallen en krijg ik last van een meer frequente stoelgang (als je begrijpt wat ik bedoel). Het is afwachten wat voor impact dat op ons heeft, maar ik kijk daar best tegenop. Gelukkig begin ik de dag morgen met een snufje dexamethason, dat zorgt er in ieder geval voor dat ik meer eetlust krijg!