Hier komt de titel te staan

Welkom op ons blog, als je 'net binnenkomt' in onze informatie klik dan hier rechts in de sectie Hyperlinks op ' Inleiding en samenvatting'

dinsdag 18 augustus 2015

Fijne zomer!

Lieve Blogvolgers,

De afgelopen tijd is het nogal stil geweest op het blog. Voornamelijk omdat er niet zoveel nieuws te vertellen is.

Sinds eind mei ben ik dus klaar met de kuren en heb ik de zomer om te herstellen.Nadat we de caravan een aantal malen geprobeerd hebben zijn de de afgelopen drieënhalve week lekker op vakantie geweest. Eerst hebben we een halve week in Hessen bij Mainz in de buurt gestaan. Prachtig maar ik had iets verkeerds gegeten waardoor ik veel buikpijn had.
Lekker barbecue-en

Gelukkig was dat na een aantal dagen wel weer over waarna we doorgereden zijn naar het Zwarte Woud. Naar Sankt Peter bij Freiburg in het Hochschwarzwald wel te verstaan. Echt een bijzonder mooie omgeving die heel erg geschikt is voor buitenactiviteiten. Freiburg zelf is ook erg mooi. Helaas viel het doen van buitenactiviteiten nogal tegen met 2 zulke kleine kinderen. We hebben er het beste van gemaakt, en Monique heeft nog alleen een lekker stuk gewandeld terwijl ik met de kids bij de caravan was.
Gezellig!

Lekker naar de pizzaria

Bij gebrek aan een babybadje op de camping

De hoogste wasserfalle van Duitsland

Het uitzicht vanaf de camping

Lekker bier drinken met papa!

En wijn met mama!


Ook zijn we naar de Schluchsee geweest, waar je heerlijk kon zitten en bootje varen. Het viel ons op dat Duitsland echt een fijn vakantieland is, de mensen zijn er erg vriendelijk en heel beleefd. Het is qua styling alleen een beetje blijven hangen in 1985, maar dat mag de pret niet drukken. Het was ons al wel opgevallen dat de mensen in Baden-Württemberg niet zo veel humor hadden, later hoorden we dat zelfs de Duitsers de mensen uit Baden wel erg serieus vinden! Neemt niet weg dat men wel erg vriendelijk en beleefd is. 

Na een dikke week zijn we doorgereden naar de Bodensee. Ondanks het bordje dat de camping 'volstandig belegd' was, kon men toch nog een plekje voor ons vinden. Voor precies 8 dagen, wat we ook ongeveer voor ogen hadden. De Bodensee was prachtig, hele mooie sprookjesachtige stadjes. kristalhelder water en mooie uitzichten. Een beetje warm was het wel met 35-40 graden. Maar goed dat was in de hele regio zo'n beetje het geval. De kinderen vonden het ook prachtig, lekker de hele dag buiten en zwemmen in de Bodensee. 

Bij de camping kon je ook het water in, het was alleen een beetje een armoedig strandje. Verderop in het dorp kon je naar het strandbad. Je betaald dan een paar euro entree en hebt de beschikking over een prachtig schoon strand met goede, schone faciliteiten. Ondanks mijn stoma ben ik toch lekker het water in geweest. gewoon met een shirtje aan. Natuurlijk zie je dan een vreemde bobbel onder mijn natte shirt, maar daar heb ik me maar niks van aangetrokken. Het was heerlijk om weer even te zwemmen. Dat is wel een van de dingen die ik met een stoma het meeste mis.
Nadat we een dikke week bij de Bodensee gestaan hebben zijn we in twee etappes naar huis gereden. Het was heerlijk om op vakantie te zijn maar ook wel weer lekker om thuis te zijn.

Lekker spelen met de Duplo bus en de politievrachtknots

Wat is het warm he..

Pfffff

Klap eens in de handjes....




Broodjes halen in de ochtend

Komende week ben ik nog helemaal vrij, de weken daarna heb ik onderzoeken. Dinsdag 25-8 de MRI van mijn onderbuik, en vrijdag 28-8 de CT scan. Op maandag 7 september krijg ik dan uitslag. Ik weet nog niet of ik gespannen ben voor de onderzoeken, dat moet kort van te voren nog blijken denk ik. Het krijgen van de uitslag vind ik wel rete spannend. Het positieve er aan is dat ik dan wel kan bespreken wanneer mijn stoma opgeheven kan worden. 
Zelf heb ik eerlijk gezegd nog niet heel veel vertrouwen in dat alles goed zal zijn. Monique en de artsen zijn een stuk positiever. Monique gaat er van uit dat het allemaal goed is, en mocht dat niet zo zijn dan dealen we er dan wel weer mee. Op zich wel fijn, met twee doemdenkers schiet het ook niet zo op. Ze houdt me fijn in balans zo. Natuurlijk hebben we er ook alles aan gedaan om de ziekte de kop in te drukken. Die nabehandeling was pittig, maar wel een manier om meer grip op de situatie te krijgen. Meer dan wat we nu gedaan hebben, hadden we ook niet kunnen doen. Mijn oncoloog zei dan ook dat we met maximale inzet ook het maximaal haalbare resultaat hebben behaald. Beter dan dat het nu met me gaat, kan ook echt niet.

Het is nog even afwachten deze weken, maar hopelijk is alles goed en kan ik vanaf 8 september weer langzaamaan gaan reïntegreren op het werk. 






Geen opmerkingen:

Een reactie posten